…як зерне, што рассыпана, з памылкамі ў слове,
збiраў свой першы верш на беларускай мове…
Д.М.Спруть
У iмя Аллага Лiтасцiвага, Мiласэрнага!
Ляйлят-уль-Кыям у Смiлавiчах.
Свае дзверы шчыра адчынiла,
Каб сяброў цяплом лагодным абагрэць:
Ветлiва ў госцi запрасiла
Цiхiх Смiлавiчаў сцiплая мячэць.
Скончана ў вечары малiтва,
Джамаат сяброўскi выстаяў Iша,
Новы дзень сустрэне словам Зiкра
I ўсхвалiць Бога вернiка душа.
Адчыніўшы сэрца для Іслама,
Шчырая душа жадае паглядзець,
Як на гукi яснага Кур’ана
Ноччу прыляцяць анёлы ў мячэць.
Ранiцай ізноў чакаюць справы,
Каб дастойным шляхам веру памнажаць,
Не імкнуцца вернікі да славы –
Новую сустрэчу будуць рыхтаваць.
Будуць шчыра дзверы адчыняцца,
Каб сяброў цяплом лагодным абагрэць,
Каб Аллагу верна пакланяцца –
Есць у Смiлавiчах сцiплая мячэць…
Дзмiтрый Спруць
20,24.05.2008
С именем Аллаhа, Милостивого, Милосердного!
Ляйлят-уль-Кыям.
Вновь негромко двери приоткрыла,
Чтобы благом и теплом своим согреть,
Черных братьев в гости пригласила
Тихих Смиловичей скромная мечеть.
Уж прошла вечерняя молитва,
В дружном джамаате выстоян Иша,
Новый день встречая, словом Зикра,
Бога восхваляет верная душа.
И, внимая чтению Имама,
Хочется душе тихонько посмотреть,
Как на звуки ясного Кур’ана
Ангелы в ночи слетаются в мечеть.
Лишь с утра на время уезжая,
Чтобы добрым делом веру умножать,
И себя от скверны защищая,
Будут новой встречи братья ожидать.
Вновь негромко двери приоткроет,
Чтобы благом и теплом своим согреть,
Верных братьев бережно укроет
Тихих Смиловичей скромная мечеть…
Дмитрий Спруть
20.05.2008